Dyrektywa (UE) 2019/1152 · art. 4 ust. 2 · Transpozycja do 1 sierpnia 2022

Generator pisemnej informacji o stosunku pracy

Teksty Dziennika Urzędowego ostatnio sprawdzono pod kątem zmian:

Art. 4 ust. 1 dyrektywy (UE) 2019/1152 zobowiązuje pracodawcę do poinformowania pracownika o podstawowych aspektach stosunku pracy, a art. 4 ust. 2 wylicza piętnaście punktów, które ta informacja musi obejmować. To bezpłatne narzędzie generuje te piętnaście punktów w każdym z 22 języków, w brzmieniu dyrektywy, i mówi obok każdego, czy art. 5 daje Ci siedem dni kalendarzowych, czy jeden miesiąc. Nie sporządza umowy i nie zna Twojego prawa krajowego.

To narzędzie odwzorowuje to, co przewiduje akt. Nie ocenia Twojego produktu i nie rozstrzyga, które obowiązki Cię dotyczą ani czy dany dokument je spełnia.

Jeden bezpłatny dokument na narzędzie · Działa w Twojej przeglądarce · Nic nie jest przesyłane

Minimum unijne, a nie całość Twojego obowiązku

To jest minimum. Dyrektywa (UE) 2019/1152 nie jest rozporządzeniem: ustanawia wymogi minimalne, a państwa członkowskie przenoszą ją do własnego prawa. Art. 4 ust. 2 określa minimum, które musi osiągnąć każde państwo członkowskie, a prawo krajowe może wymagać więcej; w kilku państwach członkowskich wymaga. Irlandia na przykład wymaga, oprócz tej informacji, odrębnej informacji o pięciu podstawowych warunkach w ciągu pięciu dni od rozpoczęcia pracy. Dokument generowany poniżej jest minimum unijnym w brzmieniu samej dyrektywy. Nie jest oświadczeniem, że Twój obowiązek krajowy został spełniony.

Dyrektywa wskazuje, gdzie znaleźć pozostałe informacje. Art. 5 ust. 2 pozwala państwu członkowskiemu opracować wzory i modele tych dokumentów i udostępnić je pracownikom i pracodawcom, w tym na jednej oficjalnej krajowej stronie internetowej. Art. 5 ust. 3 wymaga, aby informacje o przepisach ustawowych, wykonawczych i układach zbiorowych składających się na mające zastosowanie ramy prawne były powszechnie i bezpłatnie dostępne w jasny, przejrzysty, wyczerpujący i łatwo dostępny sposób, w tym za pośrednictwem istniejących portali internetowych. Jeśli Twoje państwo członkowskie publikuje wzór, należy zastosować ten wzór, a nie tę stronę.

Pracodawca i pracownik

Wymagana treść (art. 4 ust. 2)

Art. 4 ust. 2 ustala wyłącznie treść. Nie ma tu żadnego wzoru ani szablonu któregokolwiek państwa członkowskiego. Wszystko poniżej to brzmienie samej dyrektywy z Twoją odpowiedzią obok, w kolejności art. 4 ust. 2. Narzędzie dodaje przy każdym punkcie dwa oznaczenia: termin przewidziany w art. 5 ust. 1 oraz informację, czy art. 4 ust. 3 pozwala, by odesłanie zastąpiło opis.

Informacje, o których mowa w ust. 1, obejmują co najmniej następujące elementy:

tożsamość stron stosunku pracy;

W terminie siedmiu dni kalendarzowych od pierwszego dnia pracy

miejsce pracy, a w przypadku braku stałego lub głównego miejsca pracy zasadę, że pracownik jest zatrudniony w różnych miejscach lub że ma swobodę określenia swojego miejsca pracy, oraz siedzibę pracodawcy lub, w stosownych przypadkach, adres zamieszkania pracodawcy;

W terminie siedmiu dni kalendarzowych od pierwszego dnia pracy

jeden lub obydwa poniższe elementy:

W terminie siedmiu dni kalendarzowych od pierwszego dnia pracy

tytuł, stopień, charakter lub kategorię pracy, do wykonywania której pracownik jest zatrudniony; lub

krótką charakterystykę lub opis pracy;

datę rozpoczęcia stosunku pracy,

W terminie siedmiu dni kalendarzowych od pierwszego dnia pracy

w przypadku stosunku pracy na czas określony, spodziewany czas trwania stosunku pracy lub datę jego zakończenia;

W terminie siedmiu dni kalendarzowych od pierwszego dnia pracy

w przypadku pracowników tymczasowych – nazwy przedsiębiorstw użytkowników, gdy są one znane lub gdy staną się znane;

W terminie miesiąca od pierwszego dnia pracy

czas trwania i warunki ewentualnego okresu próbnego;

W terminie siedmiu dni kalendarzowych od pierwszego dnia pracyTutaj może wystarczyć odesłanie do przepisów regulujących tę kwestię

prawo do ewentualnych szkoleń zapewnianych przez pracodawcę;

W terminie miesiąca od pierwszego dnia pracyTutaj może wystarczyć odesłanie do przepisów regulujących tę kwestię

długość płatnego urlopu przysługującego pracownikowi lub, jeżeli nie może być ona określona przy udzielaniu informacji, procedury przyznawania i ustalania takiego urlopu;

W terminie miesiąca od pierwszego dnia pracyTutaj może wystarczyć odesłanie do przepisów regulujących tę kwestię

procedurę obowiązującą pracodawcę i pracownika, w tym wymogi formalne i długość okresów wypowiedzenia, w razie rozwiązania stosunku pracy lub, jeżeli długość okresów wypowiedzenia nie może być określona przy udzielaniu informacji, sposób ustalania takich okresów wypowiedzenia;

W terminie miesiąca od pierwszego dnia pracyTutaj może wystarczyć odesłanie do przepisów regulujących tę kwestię

wynagrodzenie, w tym początkowe wynagrodzenie podstawowe pracownika, wszelkie inne mające zastosowanie elementy składowe wskazane oddzielnie oraz częstotliwość i sposób wypłacania wynagrodzenia, do którego pracownik jest uprawniony;

W terminie siedmiu dni kalendarzowych od pierwszego dnia pracyTutaj może wystarczyć odesłanie do przepisów regulujących tę kwestię

jeżeli system czasu pracy jest całkowicie lub w dużej mierze przewidywalny, długość standardowego dnia lub tygodnia pracy pracownika oraz ustalenia dotyczące godzin nadliczbowych i wynagrodzenia za nie, a także w przypadku pracy zmianowej –ustalenia dotyczące informacji o przejściu ze zmiany na zmianę;

W terminie siedmiu dni kalendarzowych od pierwszego dnia pracyTutaj może wystarczyć odesłanie do przepisów regulujących tę kwestię

jeśli system czasu pracy jest całkowicie lub w dużej mierze nieprzewidywalny, pracodawca informuje pracownika o:

W terminie siedmiu dni kalendarzowych od pierwszego dnia pracy

zasadzie, że rozkład czasu pracy jest zmienny, o liczbie zagwarantowanych odpłatnych godzinach pracy i o wynagrodzeniu za pracę w godzinach wykraczających poza te zagwarantowane godziny;

godzinach i dniach rozliczeniowych, w których pracownik może być zobowiązany do pracy;

minimalnym okresie uprzedniego powiadomienia, do którego pracownik jest uprawniony przed rozpoczęciem przydzielonej pracy, oraz w stosownych przypadkach o terminie anulowania przydzielonej pracy, o którym mowa w art. 10 ust. 3;

umowy zbiorowe regulujące warunki pracy pracownika lub, w przypadku zawarcia umowy zbiorowej poza przedsiębiorstwem przez specjalne wspólne organy lub instytucje, nazwę takich organów lub instytucji, w ramach których umowy zostały zawarte;

W terminie miesiąca od pierwszego dnia pracy

w przypadku gdy jest to obowiązkiem pracodawcy, nazwę lub nazwy instytucji zabezpieczenia społecznego, do których wpływają składki na ubezpieczenie społeczne związane ze stosunkiem pracy oraz informacje na temat ochrony związanej z zabezpieczeniem społecznym, zapewnianej przez pracodawcę.

W terminie miesiąca od pierwszego dnia pracyTutaj może wystarczyć odesłanie do przepisów regulujących tę kwestię

Pracownik delegowany za granicę

W przypadku gdy od pracownika wymaga się pracy w państwie członkowskim bądź w państwie trzecim innym niż państwo członkowskie, w którym zazwyczaj wykonuje on pracę, państwa członkowskie zapewniają, aby pracodawca przekazał dokumenty, o których mowa w art. 5 ust. 1, przed wyjazdem pracownika, i aby dokumenty te zawierały co najmniej następujące dodatkowe informacje:

państwo lub państwa, w których praca za granicą ma być wykonywana oraz przewidywany czas trwania tej pracy;

waluta, w której będzie wypłacane wynagrodzenie;

w stosownych przypadkach, świadczenia pieniężne lub rzeczowe związane z wykonywaniem przydzielonej pracy;

informacja, czy zapewniony jest powrót pracownika do kraju, a w stosownych przypadkach, o warunkach takiego powrotu pracownika.

Działa w Twojej przeglądarce. Nic, co wprowadzasz, nie jest przesyłane na serwer ani na nim zapisywane.

Pisemna informacja

Pisemna informacja nie jest umową o pracę. Jest informacją, której pracodawca jest winien pracownikowi o stosunku pracy, a art. 4 ust. 1 czyni jej udzielenie obowiązkiem pracodawcy. Nie tworzy stosunku pracy, nie zastępuje umowy, a narzędzie jej nie generuje.

Siedem dni na część informacji i miesiąc na resztę; podział jest podziałem samego aktu. Art. 5 ust. 1 umieszcza litery a)–e), g), k), l) i m) w okresie rozpoczynającym się pierwszego dnia pracy i kończącym się nie później niż siódmego dnia kalendarzowego, a całą resztę w terminie miesiąca od pierwszego dnia pracy. Przy każdym polu wskazano, który z dwóch terminów ma zastosowanie; oznaczenie dodało narzędzie, a reguła pochodzi z dyrektywy.

W przypadku gdy informacje, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. a)–e), g), k), l) i m), nie zostały przekazane wcześniej, są one przekazywane indywidualnie pracownikowi w formie jednego lub więcej dokumentów w okresie rozpoczynającym się pierwszego dnia pracy, a kończącym nie później niż w siódmym dniu kalendarzowym. Inne informacje, o których mowa w art. 4 ust. 2, przekazywane są indywidualnie pracownikowi w formie dokumentu w ciągu jednego miesiąca od pierwszego dnia pracy.

Siedem z piętnastu można wypełnić odesłaniem. Art. 4 ust. 3 mówi, że informacje, o których mowa w lit. g)–l) i o), mogą w stosownych przypadkach zostać przekazane w formie odesłania do przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych lub układów zbiorowych regulujących te kwestie. Te pola są oznaczone, a odesłanie jest w nich pełną odpowiedzią tam, gdzie jest stosowne.

Informacje, o których mowa w ust. 2 lit. g) – l) oraz lit. o) mogą, w razie potrzeby, być przekazane w formie odniesienia do przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych lub postanowień statutowych albo umów zbiorowych regulujących te litery.

Jeśli coś się zmieni, udokumentujcie to. Art. 6 ust. 1 wymaga, aby każda zmiana aspektów, o których mowa w art. 4 ust. 2, została przekazana pracownikowi przez pracodawcę w formie dokumentu tak szybko, jak to możliwe, i najpóźniej w dniu, w którym staje się skuteczna. Art. 6 ust. 2 wyłącza zmiany, które jedynie odzwierciedlają zmianę przepisów ustawowych lub wykonawczych albo układów zbiorowych, do których dokumenty już się odnoszą.

Państwa członkowskie zapewniają, aby zmiana w odniesieniu do aspektów stosunku pracy, o których mowa w art. 4 ust. 2, oraz wszelka zmiana dodatkowych informacji dla pracowników wysyłanych do innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, o których mowa w art. 7, była przekazywana pracownikowi przez pracodawcę w formie dokumentu w najwcześniejszym możliwym terminie, a najpóźniej w dniu, w którym taka zmiana staje się skuteczna.

Jeśli pracownik jest wysyłany za granicę, należy się więcej i wcześniej. Art. 7 ust. 1 wymaga, aby dokumenty zostały przekazane przed wyjazdem pracownika i obejmowały co najmniej cztery dodatkowe informacje, wydrukowane pod formularzem. Art. 7 ust. 2 dodaje trzy kolejne dla pracownika delegowanego objętego dyrektywą 96/71/WE.

Czego to narzędzie nie potrafi. Nie zna Twojego prawa krajowego, więc nie wskaże, co Twoje państwo członkowskie dodaje do tej listy. Nie generuje umowy. Nie rozstrzyga, czy to, co wpiszesz w pole, jest wystarczające; czy opis pracy jest opisem albo czy okres wypowiedzenia podano prawidłowo, nie jest czymś, co formularz może ocenić.

Państwa członkowskie mogą opracować formularze i wzory dokumentów, o których mowa w ust. 1, i udostępniać je pracownikowi i pracodawcy, w tym na jednej oficjalnej krajowej stronie internetowej lub za pośrednictwem innych odpowiednich środków.

Państwa członkowskie zapewniają, aby informacje przekazywane przez pracodawców o przepisach ustawowych, wykonawczych, administracyjnych lub postanowieniach statutowych albo o mających powszechne zastosowanie umowach zbiorowych regulujących obowiązujące ramy prawne były powszechnie i nieodpłatnie dostępne w sposób przejrzysty, jasny, pełny i łatwo dostępny na odległość oraz przy pomocy środków elektronicznych, również za pośrednictwem istniejących portali internetowych.

Zanim oprzesz się na tym dokumencie

  • Sprawdź go z aktem prawnym. Narzędzie składa wzór brzmienia określony w przepisach. Nie sprawdza, czy Twoje wpisy są prawdziwe, kompletne ani poprawne dla Twojego produktu, dlatego przed podpisaniem przeczytaj dokument, porównując go z tekstem samego aktu.
  • To jeden wymagany dokument, a nie Twoja zgodność. Ocena ryzyka, dokumentacja techniczna, którą musisz przechowywać i umieć przedstawić na żądanie, osoba odpowiedzialna mająca siedzibę w UE, gdy akt tego wymaga, ewentualne rejestracje oraz oznakowanie i etykietowanie na samym produkcie pozostają w całości po Twojej stronie. Wygenerowanie deklaracji nie zwalnia z żadnego z nich.
  • Tam, gdzie wymagana jest ocena lub jednostka notyfikowana, musiała ona faktycznie mieć miejsce. Deklaracja, która to stwierdza, jest oświadczeniem, które składasz Ty. RulesOf.EU nie może tego zweryfikować i nie weryfikuje.
  • Zachowaj własną kopię wraz z dowodami, które za nią stoją. Dokument powstaje w Twojej przeglądarce, a RulesOf.EU niczego nie zachowuje, więc jeśli go nie zapiszesz, nikt nie ma jego kopii.
  • Zleć wykwalifikowanemu doradcy przegląd wszystkiego, co ma duże znaczenie. Pierwsze wprowadzenie do obrotu, zgłoszenie do organu celnego lub innego organu, wycofanie z rynku albo audyt klienta uzasadniają poświęcenie czasu wykwalifikowanego doradcy. To narzędzie jest pomocą w redagowaniu.