Co tworzywo sztuczne do kontaktu z żywnością deklaruje przedsiębiorstwu, któremu jest sprzedawane
Na wszystkich etapach wprowadzania do obrotu innych niż sprzedaż detaliczna materiałowi lub wyrobowi z tworzyw sztucznych przeznaczonemu do kontaktu z żywnością musi towarzyszyć pisemna deklaracja zgodności. Wymaga jej art. 15 rozporządzenia (UE) nr 10/2011; załącznik IV mówi, co ona zawiera — jedenaście ponumerowanych punktów i żadnego formularza. To bezpłatne narzędzie składa te jedenaście punktów w każdym z 22 języków, w brzmieniu rozporządzenia. Nie bada Państwa materiału i nie rozstrzyga, czy jest zgodny.
Jakie materiały są objęte
Załącznik IV wiąże tworzywa sztuczne i nic na tej stronie nie sięga innego materiału. Art. 2 wyznacza granicę, a to są jego słowa, a nie ich streszczenie.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do materiałów i wyrobów wprowadzanych do obrotu w UE i należących do następujących kategorii:
- materiałów i wyrobów i ich części składających się wyłącznie z tworzyw sztucznych;
- wielowarstwowych materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych połączonych klejami lub w inny sposób;
- materiałów i wyrobów, o których mowa w lit. a) lub b), pokrytych nadrukiem lub powłoką;
- warstw z tworzyw sztucznych lub powłok z tworzyw sztucznych tworzących uszczelki w kapslach i zamknięciach, które wraz z tymi kapslami i zamknięciami stanowią co najmniej dwie warstwy różnych rodzajów materiałów;
- warstw z tworzyw sztucznych w wielomateriałowych wielowarstwowych materiałach i wyrobach.
Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do następujących materiałów i wyrobów wprowadzanych do obrotu w UE, które zostaną objęte innymi szczególnymi środkami:
- żywic jonowymiennych;
- kauczuku;
- silikonów.
Niniejsze rozporządzenie nie narusza przepisów Unii ani przepisów krajowych mających zastosowanie do substancji, które mogą być użyte do produkcji klejów, powłok i farb drukarskich oraz stosowane na materiałach i wyrobach z tworzyw sztucznych lub w nich zawarte.
Trzy rozporządzenia niosą deklarację na podstawie art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 i nie wszystkie działają tak samo. Dwa określają treść — ponumerowaną listę tego, co deklaracja musi powiedzieć, bez formularza, którego należałoby się trzymać: rozporządzenie (UE) nr 10/2011 dla tworzyw sztucznych i rozporządzenie (WE) nr 450/2009 dla materiałów aktywnych i inteligentnych. Trzecie określa formularz — rozporządzenie (UE) 2022/1616 dla tworzywa sztucznego z recyklingu, którego załącznik III jest wzorem z ponumerowanymi sekcjami, polami do zaznaczenia i blokiem podpisu. Ta strona jest pierwsza: to, co powstaje poniżej, jest listą treści, a jej układ należy do Państwa.
Inne materiały przeznaczone do kontaktu z żywnością mają własne środki szczegółowe i własne obowiązki deklaracyjne — ceramika na mocy dyrektywy 84/500/EWG, folia z regenerowanej celulozy na mocy dyrektywy 2007/42/WE, materiały aktywne i inteligentne na mocy rozporządzenia (WE) nr 450/2009. Ta strona nie jest żadnym z nich. Tworzywo sztuczne z recyklingu to inny przypadek i częste nieporozumienie: NIE jest ono poza niniejszym rozporządzeniem. Rozporządzenie (UE) 2022/1616 dokłada do niego zasady, a punkty 10 i 11 poniżej to miejsce, w którym recykling pojawia się w tej deklaracji.
Deklaracja
Załącznik IV określa treść, a nie formularz. Art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 wymaga pisemnej deklaracji i nie mówi nic o tym, jak ma ona wyglądać; załącznik IV do niniejszego rozporządzenia wymienia jedenaście informacji, które musi ona zawierać. Nie ma tu zatem żadnego wzoru do odtworzenia: żadnych ponumerowanych pól, żadnego niepowtarzalnego numeru identyfikacyjnego, żadnego bloku podpisu, żadnej jednostki notyfikowanej i żadnego oznakowania CE — oznakowanie CE nie istnieje w prawie dotyczącym kontaktu z żywnością. To, co powstaje poniżej, to dokument niosący jedenaście informacji, a jego układ należy do Państwa.
Cztery z jedenastu są warunkowe, słowami samego rozporządzenia. Punkt 9 stosuje się, gdy w materiale lub wyrobie wielowarstwowym zastosowano barierę funkcjonalną; punkt 10, gdy tworzywo sztuczne jest partią przeznaczoną do ponownego przetworzenia; punkt 11, gdy zostało wytworzone z substancji uzyskanych z odpadów. Trzy podpunkty punktu 8 wprowadza się słowem „takie jak”. Pozostawienie ich pustymi, gdy nie mają zastosowania, jest prawidłowe, a licznik obok dokumentu ich nie liczy.
Do kogo trafia i kiedy musi zostać odnowiona. Art. 15 ust. 1 sprawia, że deklarację udostępnia się na etapach wprowadzania do obrotu innych niż sprzedaż detaliczna — to dokument między przedsiębiorstwami, a nie coś wręczanego kupującemu. Art. 15 ust. 3 wymaga, aby umożliwiała łatwą identyfikację tego, czego dotyczy, oraz aby była ODNAWIANA, jeżeli w składzie lub procesie wytwarzania zachodzą znaczące zmiany powodujące zmiany migracji, albo gdy pojawiają się nowe dane naukowe. Deklaracja wystawiona raz i nigdy więcej nieprzejrzana to zwyczajny sposób, w jaki ten obowiązek zostaje naruszony.
Czego tu nie ma. Art. 16 wymaga, aby dokumentacja uzupełniająca — badania, obliczenia i dowody stojące za tym, co Państwo deklarują — była udostępniana właściwemu organowi na żądanie. To obowiązek odrębny od niniejszego dokumentu i żaden generator go nie wykona: to Państwa dane badawcze.