Rozporządzenie (UE) nr 1007/2011 · załącznik I ·Stosuje się od 8 maja 2012 r.

Wolno stosować wyłącznie nazwy z załącznika I

Art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1007/2011 dopuszcza do opisu składu surowcowego wyłącznie pięćdziesiąt nazw włókien tekstylnych wymienionych w załączniku I, a art. 9 ust. 1 wymaga każdego włókna składowego według masy w porządku malejącym. To bezpłatne narzędzie buduje etykietę z własnych nazw załącznika w każdym z 22 języków, tak aby słowo, które drukujesz, było słowem, które drukuje Dziennik Urzędowy. Nie waży Twojego wyrobu i nie rozstrzyga, jakie włókna zawiera.

Produkt

Identyfikacja produktu

Skład surowcowy

Art. 9 ust. 1 wymaga podania nazwy i procentu masowego wszystkich włókien składowych w porządku malejącym. Wprowadź je w dowolnej kolejności — etykieta zostanie uporządkowana za Ciebie. Art. 9 ust. 2 dopuszcza, aby włókno stanowiące do 5 % masy całkowitej lub włókna stanowiące łącznie do 15 % zostały wskazane jako „pozostałe włókna”.

Nazwa włókna (załącznik I) Procent masowy Nazwa do wydruku

Przypadki szczególne

Wyłącznie jedno włókno — art. 7 Zawiera nietekstylne części pochodzenia zwierzęcego Dwa lub więcej elementów o różnym składzie włókien — art. 11 Element, którego dotyczy ta etykieta

Etykieta

Art. 16 ust. 1 wymaga, aby skład był wydrukowany w sposób łatwo czytelny, widoczny i wyraźny oraz czcionką jednolitą pod względem rozmiaru, stylu i kroju. To właściwość projektu graficznego Twojej etykiety, a nie tego tekstu.