Wat een kunststof voor voedselcontact verklaart aan het bedrijf waaraan hij wordt verkocht
In alle stadia van de handelscyclus behalve de detailhandel moet voor een materiaal of voorwerp van kunststof dat bestemd is om met levensmiddelen in contact te komen een schriftelijke verklaring van overeenstemming beschikbaar zijn. Artikel 15 van Verordening (EU) nr. 10/2011 vereist haar; bijlage IV zegt wat zij bevat — elf genummerde gegevens en geen formulier. Dit gratis hulpmiddel stelt die elf gegevens samen in elk van de 22 talen, in de formulering van de verordening. Het test uw materiaal niet en beslist niet of het conform is.
Welke materialen vallen eronder
Bijlage IV bindt kunststoffen, en niets op deze pagina reikt tot een ander materiaal. Artikel 2 trekt de grens, en dit zijn zijn woorden en geen samenvatting daarvan.
Deze verordening is van toepassing op materialen en voorwerpen die in de Unie in de handel worden gebracht en onder de volgende categorieën vallen:
- materialen en voorwerpen, alsmede delen daarvan, die uitsluitend uit kunststoffen bestaan;
- meerlaagse materialen en voorwerpen van kunststof waarvan de lagen met kleefstoffen of op andere wijze aan elkaar zijn bevestigd;
- onder a) en b) bedoelde materialen en voorwerpen die bedrukt en/of van een deklaag voorzien zijn;
- lagen of bekledingen van kunststof die dienen als pakking in doppen en sluitingen en samen met die doppen of sluitingen twee of meer lagen van verschillende soorten materiaal vormen;
- lagen van kunststof in meerlaagse, uit meerdere materialen bestaande materialen en voorwerpen.
Deze verordening is niet van toepassing op de volgende materialen en voorwerpen die in de Unie in de handel worden gebracht en waarvoor andere bijzondere maatregelen moeten worden vastgesteld:
- ionenwisselaarharsen;
- rubber;
- siliconen.
Deze verordening doet geen afbreuk aan de Unie- of nationale bepalingen die van toepassing zijn op stoffen die mogen worden gebruikt bij de vervaardiging van kleefstoffen, deklagen en drukinkt en die worden aangebracht op of verwerkt in materialen en voorwerpen van kunststof.
Drie verordeningen dragen een verklaring op grond van artikel 16 van Verordening (EG) nr. 1935/2004, en zij werken niet alle op dezelfde manier. Twee schrijven inhoud voor — een genummerde lijst van wat de verklaring moet zeggen, zonder formulier om te volgen: Verordening (EU) nr. 10/2011 voor kunststoffen en Verordening (EG) nr. 450/2009 voor actieve en intelligente materialen. De derde schrijft een formulier voor — Verordening (EU) 2022/1616 voor gerecycleerde kunststof, waarvan bijlage III een model is met genummerde secties, aan te kruisen vakjes en een handtekeningblok. Deze pagina is de eerste: wat u hieronder maakt, is een inhoudslijst, en de opmaak is de uwe.
Andere materialen die met levensmiddelen in contact komen hebben hun eigen specifieke maatregelen en hun eigen verklaringsverplichtingen — keramiek op grond van Richtlijn 84/500/EEG, folie van geregenereerde cellulose op grond van Richtlijn 2007/42/EG, actieve en intelligente materialen op grond van Verordening (EG) nr. 450/2009. Deze pagina is geen daarvan. Gerecycleerde kunststof is een ander geval en een veelvoorkomende verwarring: zij valt NIET buiten deze verordening. Verordening (EU) 2022/1616 voegt er regels aan toe, en de punten 10 en 11 hieronder zijn de plaats waar recycling in deze verklaring verschijnt.
De verklaring
Bijlage IV schrijft inhoud voor, geen formulier. Artikel 16 van Verordening (EG) nr. 1935/2004 vereist de schriftelijke verklaring en zegt niets over hoe zij eruitziet; bijlage IV bij deze verordening somt elf gegevens op die zij moet bevatten. Er valt hier dus geen model na te maken: geen genummerde vakken, geen unieke identificatiecode, geen handtekeningblok, geen aangemelde instantie en geen CE-markering — de CE-markering bestaat niet in het recht inzake voedselcontact. Wat u hieronder maakt, is een document met elf gegevens, en de opmaak is de uwe.
Vier van de elf zijn voorwaardelijk, in de woorden van de verordening zelf. Punt 9 geldt wanneer in een meerlaags materiaal of voorwerp een functionele barrière wordt gebruikt; punt 10 wanneer de kunststof een partij is die bestemd is voor verwerking; punt 11 wanneer zij is vervaardigd met uit afval verkregen stoffen. De drie subpunten van punt 8 worden ingeleid met „zoals”. Ze leeg laten wanneer zij niet van toepassing zijn, is juist, en de teller naast het document telt ze niet mee.
Naar wie zij gaat, en wanneer zij moet worden hernieuwd. Artikel 15, lid 1, maakt de verklaring beschikbaar in de andere stadia van de handelscyclus dan de detailhandel — het is een document tussen bedrijven, niet iets dat aan een koper wordt overhandigd. Artikel 15, lid 3, vereist dat aan de hand ervan gemakkelijk kan worden geïdentificeerd waarvoor zij is afgegeven, en dat zij wordt HERNIEUWD wanneer ingrijpende wijzigingen in de samenstelling of de productie de migratie veranderen, of wanneer nieuwe wetenschappelijke gegevens beschikbaar komen. Een verklaring die één keer is afgegeven en nooit meer is bekeken, is de gewone manier waarop deze verplichting wordt geschonden.
Wat hier niet staat. Artikel 16 vereist bewijsstukken — de proeven, berekeningen en gegevens achter wat u verklaart — die op verzoek ter beschikking van de bevoegde autoriteit moeten worden gesteld. Dat is een van dit document losstaande verplichting, en geen enkele generator kan die opleveren: het zijn uw testgegevens.